Her Gün Dört Kuruş

Günlerden bir gün bir Kral kır gezisine çıkar. O esnada mutluluk içerisinde şarkı söyleyerek ve canlılıkla tarlasını süren bir çiftçi görür.

Kral çiftçiye: Ey adam, arazide çalışırken seni mutlu gördüm, bu arazi senin mi? diye sorar.

Çiftçi: Hayır efendim, maaşla çalışıyorum.

Kral: Bütün bu yorgunluktan sonra ne kadar alıyorsun?

Çiftçi: Her gün dört kuruş alıyorum.

Kral: Peki yetiyor mu?

Çiftçi: Evet yetiyor da artıyor bile. Bir kuruşunu yaşantıma, bir kuruşu, borcuma, bir kuruşu borç veriyorum bir kuruşu da Allah yolunda harcıyorum.

Kral: Bu sırrı anlamadım.

Çiftçi: Ben size açıklayayım efendim. Yaşantım için harcadığım kuruşla ben ve eşimin yaşantısı için olan kuruş. Borcumu ödediğim kuruş ise babam ve annem için harcıyorum ki, küçükken beni büyüttüler, muhtaçken bana verdiler. Kendileri de şu anda yaşlı olduklarından çalışamıyorlar.

Başkalarına borç olarak verdiğim kuruş ise, çocuklarım için harcıyorum. Onları büyütüyor, besliyor ve bizler büyüdüğümüzde onlara verdiklerimizi bize geri vermelerine kadar onları giydiriyorum.

Allah yolunda harcadığım kuruş ise, iki hasta kızkardeş için harcıyorum. Diye cevap verir.

Kral ağlar ve çiftçiye: “Çok iyi ettin ey adam. Sen mutlu olmasyı hak ediyorsun” der. Ve ona bir miktar para bırakıp hikmetine hayran kalarak  yanından ayrılıp uzaklaşır.

 

 

اترك تعليق

İlk Yorum Hakkı Senin!

Bildir
avatar
wpDiscuz